ΑΡΘΡΟ 904Α – ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ 27 ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Άσκοπη () κίνησηΚατέβηκε από το μεγάλο γυάλινο κτίριοκαι βγήκε από τη μικρή πλαϊνή πόρτα.Ένιωσε αμέσως τον άνεμο να του παγώνει το πρόσωποκαι να του ανακατεύει τα μαλλιά.Φορούσε σκούρο γκρι παλτόμε σηκωμένους τους γιακάδεςκι είχε τα χέρια στις τσέπες.Προχώρησε μερικά βήματαστον άχρωμο μαρμάρινουπερυψωμένοπερίβολο του κτιρίουΚαι μετά στάθηκεκαι κοίταξε μπροστά.Σκούρα σύννεφα είχαν κατέβει χαμηλάαποκλείοντας κάθε υποψία ορίζοντα,σκεπάζοντας σχεδόν τις ταράτσεςτων τελευταίων κτιρίωντων μεγάλων εταιρειώνπου απλώνονταν αραιά κάτω απ΄ τα πόδια τουσαν παιδικές κατασκευές LEGOσε πράσινο φόντομε ομίχλη.Κοίταξε ξανά και ξανά,με προσοχή, αργά,δεξιά κι αριστεράκι ύστερα πάλι μπροστά, στη μεγαλύτερη δυνατή γωνία,σαν ευρυγώνιος φακόςέμπειρου φωτογράφουπου, με σταθερή τη μηχανή,ανιχνεύει σχολαστικάκάθε πιθανότητα αλλαγής στην εικόνα,με σταθερή αναφοράτο μεγάλο γυάλινο κτίριοπίσω από την πλάτη τουπου χωρίς να το βλέπειήξερε ότι είναι εκεί.Όλα αυτά κράτησαν μερικές στιγμές.Μετά,έχοντας επιβεβαιώσει ακόμη μία φοράτο απόλυτα προβλέψιμο της εικόναςκαι τις αναλογίες των μεγεθώνμεταξύ τουςκαι-κυρίως-με το δικό του,τότε μόνο,έβγαλε από την τσέπη του το πακέτο,πήρε με σίγουρες κινήσεις ένα τσιγάρο,το έφερε στα χείλη του και το άναψε.Κι ύστερα,φυσώντας αργά τον καπνόπρος τα μπρος,χαμογελώντας ειρωνικά,με το δεξί του χέριίσιωσε τα μπερδεμένα μαλλιά τουενώ ο άνεμος συνέχιζε να τ΄ ανακατεύει.Αυτή ήταν η μόνη άσκοπη κίνησηπου ένας προσεκτικός παρατηρητήςθα μπορούσε να σημειώσεισε ολόκληρη την περιοχήεκείνο το απόγευμα,σκέφτηκε αυτάρεσκα.Και ήταν ηθελημένη,συμπλήρωσε με ακόμη μεγαλύτερη ικανοποίηση,απευθυνόμενος στον υποτιθέμενο παρατηρητή.