ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΨΑΡΙ

Η Αλίκη όταν είδε τον βράχο ενώ κρεμότανσύννεφο μαύρο στον ουρανό,ήδη στη χώρα των παραμυθιών βρισκόταν.Στη γη είχε ομίχληένα θαμπό, γκρίζο φως.Θα ενέσκηπτε κακοκαιρία.Για θεομηνία οι μετεωρολόγοι μιλούσαν.Στις εκκλησίες άναβαν κεριά,τεράστια κύματα εμφανίστηκαν στις θάλασσες,τα ψάρια κρύφτηκαν.Μη φοβάστε, είπε η Αλίκη στον βυθόκι άνοιξε τη μαύρη γι’ αντιπερισπασμό ομπρέλα.Τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει.Τα παιδιά θα συνεχίσουν να πεινάνεοι άνθρωποι να χάνουν τις πατρίδες τους.Ο Μαρτσέλο θα κλέβειστο ταχυδρομείο όπως πάντακι οι σκύλοι θα γαβγίζουν λυπημένα τα μεσάνυχτα.Με πύρινα χρώματα θα καίγεται το δειλινό,η κυδωνόπαστα θα ’ναι και πάλι νόστιμη.Ζευγάρια θα φιλιούνται παθιασμένα στα στενά.Στη Νέα Υόρκη θα βρέχει ποιήματα.