ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΑΣΗ

ΤΡΟΠΙΣΜΟΙΑς φθαρώ λίγο λίγοστο φωςλύγισέ με αλλιώς.Κι όπως χάνομαι προοδευτικά στην πάχνηαπόηχος του κόσμουγίνεή στάχτη.* * *Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥΜέσα στα τείχηάκου τη βαθιά σιωπήτα παιδιά εξασκούνταιστη λήθηοι τροφοί τα φιλούνστα μαλλιάκάποιο ποίημαπεριμένει την ώρα τουκάποιος λέει: είναι αργά.