ΙΜΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ-ΠΟΙΗΤΕΣ

Όταν είδα πρώτη φορά το «πανόραμα» των άμορφων κειμένων αυτής της συλλογής, ανάβλυσε στο μυαλό μου αυθόρμητα η γνωστή ρήση του Σωκράτους «λίθοι τε και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως μεν ερριμμένα ουδέν χρήσιμα έστιν». Έτσι μου φάνηκαν όσα απαρτίζουν αυτή τη συλλογή. Ατάκτως ερριμμένες – όμως σκέφτομαι ότι τουλάχιστον απέφυγα τη εικαστική μονολιθικότητα του πεζού αν και αμφιβάλλω κι εγώ ο ίδιος για την ουσιώδη νοηματική συνοχή τους.