ΗΜΕΡΑΙ ΚΡΙΣΕΩΣ

ΚΑΘΟΔΟΣΚατεβαίνοντας βράδυ την Φωκίωνος Νέγρηανεξήγητα το φως στην γωνία αναμμένοκι η εξώπορτα στέκει ανοιχτήΆκλαυτη κι άθαπτη χάθηκεςστων Κιμμερίων τον ζοφερό τόποΣε μνημονεύω στα όνειρά μουκαι στα ποιήματά μου