ΙΤΑΛΟΚΡΑΤΊΑ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΆΝΗΣΑ (1923-1936) : ΕΚΠΑΊΔΕΥΣΗ, ΓΛΏΣΣΑ, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΊΑ

Τα Δωδεκάνησα ή Ιsole Italiane dell Egeο, όπως τα αποκαλούσαν οι Ιταλοί κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής (1912-1943), αποτέλεσαν την μια sui generis αποικία του ιταλικού βασιλείου, καθώς ποτέ δεν υπήχθησαν στη δικαιοδοσία του υπουργείου αποικιών, αλλά παρέμειναν διαχρονικά στον έλεγχο του υπουργείου εξωτερικών. Η έλευση του πρώτου διοικητή Mario Lago από το φασιστικό καθεστώς συνιστά σαφώς σταθμό στην ιστορία των νήσων, αφού αρχίζει να εφαρμόζεται στην πράξη ένα συστηματικό σχέδιο εξιταλισμού τους. Η μακροημέρευσή του στο πόστο του διοικητή (1923-1936) αποδεικνύει ότι διέθετε ηγετικές ικανότητες, έχαιρε της εμπιστοσύνης της προϊστάμενης αρχής του, αλλά και ότι η πολιτική του απέδιδε καρπούς. Ποια ήταν η επίσημη αντίδραση των ελληνικών κυβερνήσεων στην πολιτική εξιταλισμού των νήσων την περίοδο του μεσοπολέμου Πώς αντέδρασαν οι Δωδεκανήσιοι της διασποράς Τι μορφή και τι περιθώρια αντίδρασης υπήρχαν εκ μέρους των ίδιων των Ελλήνων στα νησιά Πού στόχευσε η ιταλική διοίκηση των νήσων και πώς κλιμάκωσε τα μέτρα εξιταλισμού Ποιος ο ρόλος της φυσικής αγωγής στον εκφασισμό της νέας γενιάς Δωδεκανησίων και στην ιδεολογική προπαγάνδα του καθεστώτος Εντοπίζονται διαφορές στη μορφή και στην ένταση των μέτρων που έλαβε ο διάδοχος του Mario Lago στη διοίκηση των νήσων και τετράρχης του φασισμού Cesare Maria de Vecchi (1936-1940) Αυτά είναι ορισμένα από τα ερωτήματα στα οποία προσπαθεί να συμβάλει στη διαφώτισή τους η παρούσα μελέτη.