ΛΕΣΧΗ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΩΝ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΩΝ

ΜΙΚΡΗ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΚι αν δεν βρούμε ποτέ Ιθάκη,αν την προσπεράσουμεΤι θα μας απομείνειΤαξίδι ατέρμονοΌνειρα αστροκεντημένα σε νυχτερινούς ορίζοντεςΤο αλμυρό τραγούδι κάποιας αχαρτογράφητης θάλασσαςΈρωτες του κύματος κρυμμένοι στην ομίχληΣειρήνες μιας ποθητής, άγνωστης πατρίδαςΜύθοι μακρινοί, περίεργοι,γύρω απ’ τη καρδιά, με σπάγκο,πλεγμένα νήματα από θεές της Μοίρας,μιας δεύτερης, κρυφής ζωής.Μια αιωνιότητα μικρή.ΑΔΗΜΟΝΕΙΣΤο βλέμμα αποστρέφεις αγέρωχααπό τις ξεχαρβαλωμένες ρίζες των δέντρων.Κλειδώνεις την πνοή του ανέμουστον ασκό σουμαζί με τις υπόλοιπες εικόνες των στίχων,εκείνες που τις μάζευες βουτώντας,με μάτια ανοιχτά, στης ψυχής τα θολά νερά.Όμορφα διπλώνεις τις στιγμές,ξεπλένεις το άγγιγμα στης λήθης την πηγήκι αδημονείς να μεταναστεύσεις.