ΜΑΝΑΤΖΜΕΝΤ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΡΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΑΙΩΝΑ

Οι εκτελεστικοι? διευθυντε?ς, στο κυνη?γι της δημοσιο?τητας και της διαφη?μισης, της προβολη?ς του Πανεπιστημι?ου, είναι σε θέση να καθορι?ζουν σε μεγα?λο βαθμο? τα ιδεω?δη της επιστημονικη?ς δραστηριότητας. Δρω?ντας με?σα σε ε?να ανταγωνιστικο? πεδι?ο, αποκτου?ν κυ?ρος με?σω της ρητορει?ας στο δημόσιο πεδίο. μετατρεπόμενοι σε ε?να ει?δος πλανο?διου θεραπευτη? που προσφε?ρει σωτη?ριες κοινο?τοπες φλυαρι?ες.Thorstein Veblen, The Higher Learning in America, 1918Ει?ναι α?ραγε αναπο?φευκτο το Πανεπιστήμιο να καταλήγει να προσφέρει προσυσκευασμε?να πνευματικα? εμπορευ?ματα που ανταποκρι?νονται στις απαιτη?σεις της διοι?κησης και του μα?νατζμεντΕ. P. Thompson, Warwick University Ltd, 1970Η καθιε?ρωση ενο?ς συστη?ματος διαρκου?ς ελε?γχου του πανεπιστημιακου? προσωπικου? – μια πρακτικη? α?νευ προηγουμε?νου στην ιστορι?α των πανεπιστημι?ων – δεν σημαι?νει παρα? την εγκαθι?δρυση μιας κουλτου?ρας καχυποψι?ας, ολοκληρωτικη?ς ε?λλειψης εμπιστοσυ?νης. Αυτο? ει?ναι το δευ?τερο κοινο? χαρακτηριστικο? του New Public Management και του κρατικου? κομμουνισμου?.Chris Lorenz, «Εάν είσαι τόσο έξυπνος, γιατί είσαι υπό επιτήρηση», 2012