ΜΕΝΙΠΠΟΣ

ΠΑΖΑΡΙ ΙΣΤΙΑΙΩΤΙΚΟΤο 2ο αρχαιότερο πάνω στη Νεοελληνική γηαπ’ τα τέλη του 19ου αιώνα ως ζωοπανήγυρηςτην 1η βδομάδα του Σεπτέμβρη να κάνει γι’ αρχήΟ ερχομός του χαρμόσυνο γεγονός για να έρθουνκοντά παλιοί φίλοι και γνωστοί, να νοικοκυρευτούνμέχρι και οι νιές τον άνδρα της ζωής τους να βρουνΑνάγκες να καλύπτει και άλλα, για χρόνια πολλά,για να κρατούν στους Ιστιαιείς το χειμώνα συντροφιάΜέρη άλλαξε πολλά από το κέντρο στα πέριξ της πόληςν’ αναπτύσσεται νωχελικά την άπλα του να ψάχνειγια να μπορέσει να περπατήσει, με τις πατερίτσεςτου όρθιο να σταθεί, την ισορροπία του να βρειΣήμερα γέρικο πια, ανάγκες να μην καλύπτει γιατίαλλάξαν τα χρόνια και οι καιροί, άπλα ως χώροςενδιαίτησης μέσα σε σύννεφα καπνού να ψάχνεινα κρυφτεί τον εαυτό του μήπως και ξαναβρείΕύχομαι και ελπίζω τον δρόμο του να βρει, να εξελιχτείσε νέους δρόμους να διαβεί έχοντας το έθιμο ως αρχή