ΝΩΠΑ ΞΗΡΑΜΕΝΟΙ

Το πέρασμα ήταν γλυκόγυμνά όμως τα πόδια μας.Ο ουρανός πεντακάθαροςμα σηκωνόταν καπνιά.Γλυκά ήταν εκείνα τα ηλεκτρικά τιτιβίσματαομορφιά μίας και μόνης χρήσης.Και τώραεγκλωβισμένος στα τσιμένταφιλτραρισμένη ελπίδα που καίει τα σωθικά.Ό,τι απέμεινα από τον ιδρώτα και τα δάκρυά σου.