ΩΡΕΣ

Κι αν πονάς και δεν το ξέρωΚοίτα με… Μίλα μου… Ποιος σε πληγώνει Τι σε καίειΟ δρόμος απ’ τα μάτια στην ψυχή είναι τραχύς. Μια ζωή δρόμος.Μου ανήκεις Είμαι κομμάτι της σκέψης σουΜ’ αγαπάς σήμεραΚαι χτες Μ’ αγαπούσες το ίδιοΚι εγώ σ’ αγαπάω. Αλλά δε φτάνει.Ίσως, αν σε μεταγγίσω στο αίμα μου, σε νιώσω περισσότερο.Κι αν αγγίξω το στήθος σου με ανοιχτές τις παλάμες μουΘα γεμίσουν οι χούφτες μου με παλμούς.Δικούς σου, δικούς μου, δε θα έχει τελικά σημασία.