ΠΟΛΕΜΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΜΕ

Τα απομνημονεύματα των πρωταγωνιστών ή και απλών αγωνιστών της ΕθνικήςΑντίστασης, ως τομέας της προφορικής Ιστορίας, είναι σημαντικά. Γιατί, όπως γράφειο Paul Thompson “η προφορική Ιστορία παρέχει άμεσα μια πλούσια και ποικιλόμορφηπηγή για τον δημιουργικό ιστορικό”.Για λόγους ιστορικούς, της τοπικής ιστορίας της Χερσονήσου θεωρήθηκε χρέος νακαταγραφεί η μαρτυρία του αντάρτη Βαγγέλη Δοξαστάκη, από το Πισκοπιανό. Μιακαταγραφή ζωηρών, νεανικών ποιητικών πειραγμάτων, αγοριών και κοριτσιών, όπωςκαι γεγονότα και δολοφονίες κατά την εποχή του προπολεμικού διχασμού.Μας πληροφορεί, για το κίνημα του 1938 στα Χανιά, που το εβίωσε ως ναύτης στοπολεμικό Ναυτικό. Για τη σκληρή ζωή και τον αγώνα του προς επιβίωση στην άνυδρη,προ-τουριστική περιοχή της Χερσονήσου και την παιδική εκμετάλλευση.Παρέχει στοιχεία για την πτώση των αλεξιπτωτιστών, δυτικά του οικισμού “Σβούροτο Μετόχι”. Στοιχεία για την υποχρεωτική αγγαρεία των κατοίκων και τη ζωή τηςΚατοχής στα τέσσερα χωριά της Χερσονήσου, την παρουσία και συμπεριφοράπρουχόντων της περιοχής. Για το ανέβασμά του στο βουνό ως αντάρτης του ΕΛΑΣ,κοντά στους καπετάνιους Γιάννη Ποδιά και Μιχάλη Σαμαρείτη. Τη συμμετοχή του στιςτοπικές μάχες, για τις περιπέτειές του στο λημέρι και το βουνό, την εξόντωση τουΓερμανού Φρουράρχου Καστελίου.Αξιοπρόσεκτη και τιμητική είναι η άρνησή του, για λόγους μη αντικειμενικούς, ναυλοποιήσει την εντολή του Ποδιά, σχετικά με την εκτέλεση τριών συγχωριανών του,που είχαν κατηγορηθεί από ντόπιους.Τέλος, τις προσωπικές διώξεις και τις συλλήψεις του, της μετακατοχικής περιόδου,όπως και της περιόδου κατά την επτάχρονη δικτατορία και τις απειλές προς αυτόν τωνοργάνων της τάξης.Το ανά χείρας βιβλίο, όπως θα διαπιστώσει ο καλόπιστος αναγνώστης και ομελετητής, συνδυάζει “το συνειδητό με το ανεπαίσθητο και το υποκειμενικό, τηνπράξη με την άποψη”, βοηθά την τοπική ιστορία αλλά και ως προφορική ιστορία,εκτός των άλλων, την ανθρωπολογική θεώρηση της Ιστορίας.