ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΡΙΤΑ

ΙκέτιδαΒρέχει πάνω από την Κοιλάδα της Παναγίαςοι αγκινάρες της Ιερουσαλήμ ευλαβικάυποκλίνονται στο μεσημεριανό σύθαμποτα ροδόδεντρα τρεμουλιάζουντα πεύκα αγέρωχα σιωπούνκαι ένας ήλιος θολός αίφνης φωτίζει τη βροχήχαρμόσυνα αναγγέλλει μια παρουσίαείσαι εσύαγέρωχη και σιωπηλήαν σε αγγίξω θα χαθείςτα χείλη σου υγράστην ηλιόλουστη βροχήμνήμες ανάμεικτες αναδεύουνυπομονετικά σμιλεύουνένα χαϊκούτις αγιασμένες λέξεις θωπεύωμε τα δικά μου πάθη της βροχήςμε λίγα λόγια σε ικετεύωΒάκχηΚοίτα το φόρεμά μου από δέρμα ελαφιούντυμένη με τα καλά μουψαιστούς σου φέρνωτη λύτρωση περιμένωθαύμασε την κορδέλα μου από κισσό φτιαγμένηγια σένα καλλωπισμένημε τη νόσο του έρωτα παλεύωαπό τον πόθο ζαλισμένηθώπευσε τα χείλη μουμε το κρασί γλυκαμέναστην ατέρμονης δίψας δίνηπου μόνο εσύ μπορείς να σβήνειςπάρε με στην αγκαλιά σουστο χορό να χαθούμεστη γιορτή ξεχυμένοιξέφρενα στον Λυσιμέριμνο είμαι ταμένηάφησέ με να φιλήσωτο μέτωπό σου με αμπελόφυλλα στεφανωμένοκαι με μια πρόποση ας πιούμεστο ζευγάρι που ποτέ δε θα δούμε