ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΔΕΙΠΝΟ

Στις ξύπνιες ώρεςΣτις ξύπνιες ώρεςτης νύχταςσκοντάφτω.Υφαίνουν κρυφά μια παγίδα.Ο Βοριάςφυσάει συμφορά.Κτίζει φράχτη.Σε αυτές τις ώρεςτρέμω,ψάχνω τα αστέριαανάβωστο βαθύ μελάνι κεριά.Σιωπηλός ταξιδιώτης, το μισοφέγγαροστη θάλασσα των σκέψεωνγεφυρώνει το κύμα του μέλλοντοςμε τη βραχώδη στεριά του παρελθόντος.Η νοσταλγία ξεφυλλίζειτη μνήμη.Ράβω όνειρα, ντύνω τις αναμνήσεις.Στις γυμνές ώρες τα χαράματακαρτερώ φως και χαρά.Η πρώτη ηλιαχτίδα ξεπηδάαρχίζει η ζωή από το αρχαίο της νήμα.