ΣΠΙΤΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΕΣ

Ο ΜΟΧΘΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣΣτα μονοπάτια της ζωής περπατώ μόνοςΣτον αγώνα της βιοπάλης ανδρώθηκαΣτης ανηφοριάς το λαχάνιασμαΜατώθηκα στον μόχθο της επιβίωσηςΤο μήνυμα της ζωής το έλαβα μόνοςΤα χέρια των εχθρών δυσκόλεψαν τον δρόμο μουΠολλές φορές προδόθηκα, μα στάθηκα όρθιος.Μόνος ξεκίνησα το μακρύ ταξίδι της ζωήςΓροθιά στο σάλπισμα των αιθέρωνΛαχτάρισα στου κουρνιαχτού τη σκόνηΜα δεν λύγισα, ψυχώθηκα και ανδρώθηκαΣτο πείσμα των καιρών, δεν γονάτισαΚρατήθηκα.Μπορώ τον κόσμο μια αγκαλιά για να πάρω,Κι όλα αυτά που θέλω μέσα να τα κλείσω.