ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ

Η νέα ποιητική συλλογή της Κατερίνας Ψυχάρη αποτελεί άλλο ένα έργο υψηλής αισθητικής αρτιότητας. Με όπλο τη βαθιά μελέτη της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης όχι ως μονάδας, αλλά μέσα στη συνύφανσή της με τη φύση και το κοινωνικό περίβλημα, η εκλεκτή ποιήτρια αναμοχλεύει όψεις από όλο το φάσμα της ανθρώπινης περιδίνησης.Δανειζόμενη από τη φύση χρώματα, οσμές, ήχους, τα πλέκει επιδέξια με τις ανθρώπινες ανάγκες, τα οράματα, τους πόθους, σε μια αρμονική σύνθεση. Οι «Συνοδοιπόροι» της Ψυχάρη είναι επιβάτες στο πλοίο της γραμμής με κοινό ζητούμενο το ταξίδι. Κομίζουν ιστορίες, όνειρα, αναφορές. Είναι σύντροφοι στη φυγή, στην αναζήτηση, στην περιπέτεια, στο θαύμα, στις ιδέες, στη γνώση, στη λύτρωση. Είναι μαχητές της ζωής που βιώνουν τη δική τους οδύσσεια, σε μια αδιάκοπη μετάβαση σώματος, νου, ψυχής.Η διαλεκτική οπτική της ποιήτριας σε μια οργιώδη σύμφυρση με τη σπάνια εικονοπλαστική της ικανότητα ζωντανεύουν με απαράμιλλη γλαφυρότητα τη διαρκή ανθρώπινη αναζήτηση και την ιχνηλάτηση νέων δρόμων. Η κίνηση, η εξέλιξη, η έννοια της μεταβολής, του κύκλου της ζωής, τα φυσικά φαινόμενα και γενικά τα στοιχεία της φύσης κατέχουν περίοπτη θέση στο έργο της, ακόμα και όταν καταφεύγει σε πιο εσωτερικές ή και υπαρξιακές αναζητήσεις, ενώ ταυτόχρονα αναδύονται στοιχεία έντονου κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού πάνω στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου στα ασφυκτικά αστικά κέντρα, στις φθαρμένες κοινωνικές σχέσεις, στην προσφυγιά, στον πόλεμο.Η Κατερίνα Ψυχάρη στήνει μια πρωτότυπη γέφυρα ανάμεσα στο συμβολισμό και το ρεαλισμό: αξιοποιεί τη μαγεία της αλληγορίας για να αποκαλύψει όλη τη διαλεκτική της ζωής και της εξέλιξης. Οι στίχοι της είναι προσεκτικά διαλεγμένοι, πυκνοί και μεστοί σε νοήματα. Κάποιες φορές, καθώς πασχίζουν να μεταδώσουν την ορμή και την ευαισθησία της ποιήτριας, αποκτούν μια πιο αυθόρμητη, χειμαρρώδη ροή. Ιδιαίτερο γνώρισμά της γλώσσας της αποτελεί ένας ιδιότυπος συγκερασμός της λιτής δημοτικής με λόγια γλωσσικά στοιχεία λόγια, σ’ ένα πρωτότυπο γλωσσικό κράμα, ενώ