ΤΗΞΗ

Κάποτε η Γη καταλαμβάνεται από μια εξωγήινη φυλή τεχνοκρατών, οι οποίοιυποστηρίζουν πως είναι “οι ειδικοί της ζωής” στο σύμπαν.Μετατρέπουν την επιφάνεια του πλανήτη σε έναν απέραντο Παγετώνα για νασυντηρούν την ψυχρή λογική τους ανέπαφη από τα φυσικά ερεθίσματα ενόςολοζώντανου κόσμου. Τα δέντρα και τα αγρίμια εξαφανίζονται από προσώπουγης. Οι άνθρωποι βαφτίζονται “Σκιές” και γίνονται σκλάβοι τωναποικιοκρατών.Ο χρόνος κυλά και οι νέες γενιές υπηκόων δεν έχουν αντικρίσει ποτέ τηνφαντασμαγορική ποικιλομορφία της ζωής. Μέχρι που μια νύχτα, για κάποιονανεξήγητο λόγο, εμφανίζονται οι πρώτες ρωγμές στον Παγετώνα. Οι Σκιέςκοιτάζουν στο εσωτερικό τους κι αντικρίζουν το λησμονημένο, γήινοπαρελθόν. Τα όνειρα επιστρέφουν στον ύπνο τους. Η παντοκρατορία τωντεχνοκρατών κινδυνεύει από την Τήξη. “…Κάτω απ’ τα πόδια μας, τρεχούμενα ρήγματα διαχωρίζουν ακατάπαυστα με εκκωφαντικούς κρότους, όμοιους με εκρήξεις μετεωριτών, την πέτρα από το νερό. Σαν τα κουφάρια των αρχαίων λιμνών να ανασταίνονται μαζί με τις όχθες τους, έπειτα από εκατοντάδες χρόνια γαλήνιου θανάτου.Ομάδες υπαξιωματικών εξερευνούν καθημερινά το εσωτερικό των νεογέννητων σπηλαίων, κάτω απ’ τον Παγετώνα. Στα σπλάχνα τους ανακαλύπτουν τα νεκροταφεία του παρελθόντος. Δαντελένιες αμμουδιές. Κατεψυγμένα πράσινα βρύα πάνω σε λειασμένους απ’ το κύμα ασβεστόλιθους. Κρυσταλλωμένα πορφυρά πέταλα λουλουδιών. Ασημένια ψάρια που ιριδίζουν στο ημίφως, μαζί με τα ακίνητα μάτια τους. Παγωμένα κορμιά αίλουρων, σχεδόν ανέγγιχτα απ’ τον χρόνο. Όλα τους κείτονται κάτω απ’ τα θεμέλια της Μητρόπολης και μας φοβερίζουν με τη θριαμβευτική επιστροφή τους στην επιφάνεια…”