ΔΥΟ ΠΑΝΑΓΙΕΣ 2013-2021

Για καιρό φωτογράφιζα το φως της στιγμής κι όχι τ’ αντικείμενα πουφώτιζε· μα σα θέλησα να φωτογραφίσω θεματικά, βρέθηκα σ’ αδιέξοδο: πώςφωτογραφίζει κανείς ένα θέμα, όταν είναι το ερέθισμα το τυχαίο φωςΞεπέρασα τ’ αδιέξοδο μ’ αναζήτηση συνειδητή, πέφτοντας όμως τυχαία στοπρώτο μου θέμα, τη διπλή φύση της παλιάς πόλης της Καβάλας, τηςΠαναγίας.Τη διπλή τούτη φύση – τις ?ύο Παναγίες, τις διαφορές δυτικής κιανατολικής πλαγιάς – δείχνω μέσ’ από φωτογραφίες που τράβηξα εκεί πρινκαι μετά τ’ αδιέξοδο, μα που νόημα αξιώθηκα να τους δώσω μόνο όταν αυτόξεπεράστηκε. Μαζεμένες οι εκατόν τόσες φωτογραφίες σ’ ενότητες – κάθεμια με τη μικρή της εισαγωγή, δυτικές κι ανατολικές σ’ αντικριστέςσελίδες – το βλέμμα ακολουθούν του επισκέπτη, την πόλη σαν πρωτοβλέπειαπό μακριά και σαν την περπατά μετά, λίγο λίγο, τα πανοράματαανακαλύπτοντας και τις φυγές της, τα στενά και τις λεπτομέρειές της, ταμνημεία και τη φύση της.Μα όσο φωτογράφιζα την παλιά πόλη, πώς προέκυψε απορούσα τούτη η διπλήφύση· κι ερωτήματα αυθόρμητα αναδύονταν για την τωρινή μορφή της πουπροφανείς δεν είχαν απαντήσεις. Μ’ έφεραν σε μιαν έρευνα αυτά βαθύτερη,ιστορίας κι αρχαιολογίας, τοπικής αρχικά κι ευρύτερης μετά, κι από κεισ’ ένα κείμενο που, με βλέμμα αρχιτεκτονικό, παρατηρεί την εξέλιξη τηςπόλης στους είκοσι εφτά αιώνες της, εξηγεί τη διπλή της φύση κιερωτήματα λύνει κι απορίες.Π.Δ.Ι.