ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ ΗΡΩΣ ΚΑΙ ΥΒΡΙΣ ΣΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ

Ένα ιστορικό οδοιπορικό στην ομίχλη του χρόνου ζωντανεύει μια εποχή Ηρώων. Στους καθρέφτες του παρελθόντος, οι εικόνες ξυπνούν μέσα στον πυρήνα της ιστορίας. Ξεφυλλίζοντας τα απομνημονεύματα του Νικήτα Σταματελόπουλου με τα λακωνικά και πύρινα λόγια του, και με την πένα του «αδιάφθορου» δικαστή Γεωργίου Τερτσέτη, οι σελίδες με τις διαδρομές της ζωής του, φύλαξαν ανεξίτηλες τις μνήμες μέσα στο χρόνο. Στον βατήρα εκκίνησης του έργου, αναγράφονται οι ρίζες και ο βίος της ηγετικής μορφής του μεγάλου οπλαρχηγού της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 «Νικηταρά», δίνοντας τη σκυτάλη σε μία διαδρομή γύρω από τη σφαίρα των ιστορικών εξελίξεων του 18ου αιώνα στον Ελληνικό, στον Ευρωπαικό και στον Βαλκανικό Χώρο. Στη σκακιέρα των μαχών οι αναπαραστάσεις στις εικόνες του μυαλού, σε σημαντικά πεδία δράσης στις ενέδρες της στρατηγικής και του ηρωισμού, γένονται βίωμα στην υπερηφάνεια του Έλληνα. Ατιμασμένος και δεσμώτης ο ήρωας βρίσκεται στα κελιά της εξουσίας και οι πύλες της αδικίας ανοίγουν με την συνωμοτική πλεκτάνη εις βάρος του, δημεύοντάς του την περιουσία, αλλά και την ίδια του τη ζωή. Μετά τη σύλληψή του, το δικαστήριο της ύβρεως τον αφήνει στο έλεος της πιο βάναυσης τιμωρίας ως «Βαρυποινίτη». Η «ευμένεια» της Κυβέρνησης, στο τέρμα της διαδρομής του Μεγάλου Αγωνιστή, προκειμένου να τον εξευτελίσει και να τον αποδομίσει εντελώς, του προσφέρει «απλόχερα» μια τελευταία «τιμητική» θέση στα σκαλοπάτια της εκκλησιάς, αφήνοντας τυφλό και λησμονημένο τον «Παρασημοφορημένο Ήρωα» στο έλεος της συμπόνοιας. Το τελευταίο ξημέρωμα στις 25 Σεπτεμβρίου του 1849, ο «ήλιος» λάμπει ξανά στα γαλάζια του μάτια, παίρνοντάς τον μαζί του για το μεγάλο ταξίδι στο φως του δικού του ουρανού, στην ελευθερία του Ελληνισμού!