ΣΤΑΓΟΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ

Γράφω γιατί τα δάκρυά μου για σένα δεν θα στεγνώσουν ποτέ. Γιατί η ανασεμιά του γιασεμιού ανάσα δίνει σε όλες μου τις νύχτες. Γιατί το κλάμα του παιδιού ανοίγει μέσα μου μιαν άβυσσο. Γιατί οι χειμώνες είναι γκρίζοι και τα καλοκαίρια βουτηγμένα στο απέραντο γαλάζιο. Γιατί σ’αγαπώ από το Άλφα ίσα με το Ωμέγα br Γιατί η Χάρη του ένας μανδύας είναι, υφασμένος από ματωμένες προσευχές br Γράφω γιατί δεν ξέρω αλλιώς να τραγουδώ το τραγούδι της ζωής και το μοιρολόι του θανάτου.